*Sitemize Üye Olunca Elinize Ne Geçer?

<--- 1. Üye Olarak Linkleri Görebilirsiniz... --->

<--- 2. İstediğiniz Kadar Paylaşım Yapabilirsiniz... --->

<--- 3. Güzel Bir Forum Hayatı Yaşayabilirsiniz... --->

● En Güncel Paylaşım Platformu ●

---Misafir--- Hos Geldiniz Daha iyi Bir Hizmet İçin Üye olunuz.ÜyeLer Link GörebiLir

    Windows'ta Ağ Yapılandırması

    Paylaş
    avatar
    MnyTirith
    ● Admin ●
    ● Admin ●

    <b>Doğum tarihi</b> Doğum tarihi : 20/06/90

    Windows'ta Ağ Yapılandırması

    Mesaj tarafından MnyTirith Bir Paz Nis. 11, 2010 3:16 pm

    Network ikiden fazla bilgisayarın birbirleriyle iletişim halinde
    olmasıdır. Bu iletişim internet üzerinden farklı kıtalardaki iki
    bilgisayar arasında da olabilir * aynı mekan içinde olan iki bilgisayar
    arasında da. Eğer bu bilgisayarlar aynı yerel alan içinde bulunurlarsa
    bu network *

    LAN (local area network) olarak adlandırılır. Bu iş için her
    bilgisayarda iletişimi sağlayan ethernet kartları ve gerekli kablolar
    mutlaka olmalıdır. LAN büyüdükçe bu sisteme HUB * Server gibi LAN`ın
    hızını ve yeteneğini arttıracak üniteler eklenir.



    LAN İLE YAPILABİLECEKLERİNİZ


    LAN`ın temel faydası verilerin paylaşımıdır. Ancak bunu çok farklı
    yollarla kullanabilirsiniz. Örneğin ofislerde tek bir yazıcının bütün
    ofis çalışanlarınca kullanılabilmesi * bütün kullanıcılar arasında
    haberleşmenin bilgisayar ekranından yapılabilmesi * gelen faksların
    kullanıcıların ekranında görüntülenebilmesi ve her kullanıcının kendi
    sisteminden faks çekebilmesi * bir uygulamanın server üzerinde
    çalışırken birden fazla kullanıcı tarafından kullanılabilmesi. Ev ve
    ofis kullanıcıları tek bir internet bağlantısı ile birden fazla
    bilgisayarı internet’e bağlayabilir * e-mail alıp verebilir ve hatta
    oyun oynayabilirler.



    LAN TİPLERİ:


    İki bilgisayar arasındaki LAN : Bu en küçük lan tipi aynı zamanda en
    hesaplım olanıdır da. Her iki bilgisayara ethernet kartı takmak ve bu
    kartları CAT5 standardında cross bir kablo ile bağlamak yeterlidir.

    İkiden fazla bilgisayar arasında BNC ile kurulan LAN: Bilgisayar sayısı
    ikiden fazla ise izlenebilecek iki yol vardır. Bunlardan birincisi tüm
    bilgisayarlardaki ethernet kartlarını BNC kablolar yardımıyla seri
    olarak bağlamaktır. Bu sistemde her bilgisayar bir sonrakine bağlanarak
    bir zincir kurulur. Zincirin başına ve sonuna ise sonlandırıcı adı
    verilen bir parça yerleştirilir. Ancak oldukça eski olan bu sistemin pek
    çok dezavantajı var. Bunlardan birincisi BNC kablolarla 100Mbitlik
    bağlantı kurulamaması. Diğer bir dezavantaj ise kablo ağının herhangi
    bir noktasındaki kopma veya arızanın tüm LAN`ın iletişiminin kopmasına
    yol açması. Ancak üç-dört bilgisayar arasında ucuza mal olacak bir LAN
    kurmak istiyorsanız bu sistemi tercih edebilirsiniz.
    İkiden fazla bilgisayarlar arasında CAT5 ile kurulan LAN : Günümüzde
    daha yaygın olan sistem ise tüm bilgisayarların CAT5 tipi kablolarla bir
    HUB`a bağlanması. Bu sistemde isterseniz her workstation aynı HUB`a
    bağlanarak birbirleriyle iletişim kurmaları sağlanabildiği gibi HUB`a
    bir server bağlanarak server üzerinden bilgi paylaşımı sağlanabilir. Bu
    sistem 100Mbit ile 1Gigabit arasındaki hızlarla çalışabildiği gibi her
    makine HUB`a ayrı bir kablo ile bağlandığından bağlantılardan birindeki
    arıza diğerlerini etkilememektedir. Ayrıca günümüzde network üzerinden
    kullanılabilen programların pek çoğunda veri iletimi bu sisteme göre
    tasarlanmıştır. Örneğin Logo veya ETA gibi bazı ticari programlar BNC
    sistemi üzerinde çalışmamaktadır. (Bu son cümle bana oldukça mantıksız
    geldi*daha önce bu programların BNC de çalıştığını gördüm*hem niye
    çalışmasın ki ? –webmaster-)




    BİR LAN`IN KURULMASI:



    Kablolama


    LAN`ınızı kurarken yapmanız gereken ilk iş kabloların döşenmesi. Bu
    sanıldığından çok daha fazla dikkat gerektiren bir iş. Kablolarınızın
    nereden geçeceğine karar verirken kablonun üzerine basılmayacağından ve
    elektrik hattınıza minimum 10 cm mesafeden geçtiğinden emin olun. Ayrıca
    kablonun üzerine ağır şeyler konmaması gerektiğini de unutmayın.
    Sağlıklı bir yapı için kablolarınızın zemin altındaki ya da duvar
    kenarındaki kanallardan geçmesi en uygun çözümdür. Zemin altından geçen
    kanallar daha çok mimari işlemler gerektiğinden ancak yeni yapılan veya
    tadilat halinde olan bir mekanda düşünülebilir. Ancak duvar kenarından
    giden plastik kanallar hem daha pratik hem de daha hesaplı bir çözüm
    sunar.
    Network`ler de kullanılan kablolar diğer kablolardan farlıdır. Bu
    kabloların döşenmesindeki en önemli problem konnektörlerinin
    takılmasıdır. Eğer bilgisayarlar birbirine yakınsa 3 veya 5 metrelik
    hazır kablolar kullanabilirsiniz. Ancak daha fazla uzunluklar için kendi
    kablolarınızın ucuna kendi konnektörlerinizi bağlamanız gerekebilir.
    CAT5 kabloların uçlarındaki konnektörler bağlanırken kablo demeti
    içindeki renkli ince kabloların belli bir sıraya dizilmesi ve
    konnektörün özel bir pense ile sıkılması gerekir. Bu yüzden kabloların
    uzunluklarını tespit edip sipariş üzerine yaptırmak işinizi oldukça
    kolaylaştıracaktır. Eğer siz konnektörleri kendiniz takma imkanına
    sahipseniz konnektörlerin iyi sıkıldığından emin olun. Eğer BNC kablo
    ile seri bağlantılı bir LAN kuracaksanız işiniz daha kolay. Çünkü
    BNC`lerin konnektörlerini normal bir pense ile takmanız mümkün. Ama BNC
    konnektörler daha önce bahsettiğimiz özel pense yardımıyla sıkılmak
    üzere tasarlandığından normal pense ile bu iş biraz zordur.



    ETHERNET KARTLARININ KURULMASI



    Ethernet kartları bilgisayarın LAN ile iletişim kurmasını sağlar. Bu
    kartların takılması diğer kartlardan farklı değildir. İsterseniz 10Mbit
    isterseniz 10/100Mbit bir ethernet kartı seçin bulacağınız kart büyük
    ihtimalle PCI olacaktır. İlk yapmanız gereken bilgisayarınızın kasasını
    açtıktan sonra boş bir PCI yuvası seçmek. Bu yuvanın arka tarafını
    kapayan ****l parçasını çıkarın ; kartınızı yuvaya dik olarak
    yerleştirip arka tarafını sabitleyen vidayı takın. Hepsi bu.

    Daha sonra yapmanız gereken kartı windows`a tanıtmak. Kartı takıp
    PC`nizi açtıktan sonra Windows`unuz Plug and Play sayesinde yeni
    kartınızı algıladığını tanıyacak ve sizden driverların yerini
    soracaktır. Kart ile birlikte gelen sürücü disketini ya da CD sini
    bilgisayara takın ve Windows`a sürücülerin yerini gösterin. Aldığı
    sürücüleri yükledikten sonra Windows sistemi açıp kapamanızı
    isteyecektir. Tekrar açıldıktan sonra yapmanız gereken Başlat menusundan
    Ayarlar – Denetim masasını seçin. Burada sistem aygıt yöneticisi
    sekmesine geçin. Buradaki listede Network Bağdaştırıcıları isminde bir
    satır göreceksiniz. Bunun yanındaki artı işaretine basarak altındakilere
    baktığınızda az önce yüklediğiniz ethernet kartını göreceksiniz.
    Kartınızın yanındaki ikonun üzerindeki sarı ünlem veya kırmızı çarpı
    ethernet kartınızın sürücülerinde bir hata olduğunu gösterir. Bu durumda
    sürücüleri tekrar yüklemeyi veya daha yeni bir sürücü bulmayı
    düşünmelisiniz. Eğer herhangi bir işaret görünmüyorsa ethernetiniz büyük
    olasılıkla çalışacaktır.


    Bundan sonraki adım Network ayarlarını yapmak. Denetim masasına girerek
    Network ikonuna ikim kere tıklayın ve network ayarlarına girin. Buradaki
    pencerede yine ethernet kartınızın ismini göreceksiniz. Burası
    konfigürasyon penceresidir. İlk yapmanız gereken networkünüzün cilent
    tipini * ardından bu networkün konuşacağı dil olan protokolü seçmek.
    Windows 95 PC lerin network tipi Client for Microsoft Network`tür. Önce
    ekleye tıklayın * ardından İstemci ve Microsoft`u seçip sonunda Client
    For Microsoft`a kadar ilerleyin ve bunu seçin. Ardından ekle * iletişim
    kuralları * Microsoft`tan TCP/IP * Netbeui ve IPX/SPX protokollerinden
    birini seçebilirsiniz. Hepsini de işaretleme şansınız da var. Fakat bu
    durumda sistem %3 oranında yavaşlayacaktır. Konfigürasyon penceresine
    geri döndükten sonra tanımlama sekmesinden PC`nizi diğer PC`lere
    tanıtmanız gerekecek. Bilgisayar ismi kısmına sisteminize verdiğiniz
    herhangi bir ismi Türkçe karakterler kullanmadan yazın. Aynı durum
    çalışma grubu için isim verirken de geçerli yalnız aynı gruba dahil
    etmek istediğiniz tüm bilgisayarlara aynı çalışma grubu ismi vermeyi
    unutmayın. Bilgisayar tanımı kısmı doldurulmayabilir de. Artık Enter`a
    basabilirsiniz. Dosyalar yüklenecek ve Windows sizden sistemi açıp
    kapamanızı isteyecektir. Windows tekrar açıldığında sizden Microsoft
    Network`a girmeniz için bir şifre soracaktır. İstediğiniz bir şifreyi
    yine Türkçe karakter kullanmamaya dikkat ederek yazınız. Enter`a
    bastıktan sonra şifrenizi tekrar yazmanızı isteyecek. Şifrenizi
    tekrarlayın.


    KABLOLARIN TAKILMASI


    Yapacağımız son işlemlerden biri kabloların takılması. Eğer iki
    bilgisayar kullanıyorsanız CAT5 Cross kablonuzu iki bilgisayarın
    ethernet kartları üzerindeki yuvalara takın. Eğer ikiden fazla
    bilgisayarınız varsa bir HUB`a ihtiyacınız var. HUB fiyatları son
    zamanlarda oldukça düştü. Küçük bir network için 10Mbit`lik bir HUB`ı
    60$`ın altına bulabilirsiniz. HUB`lar 5`lik * 8`lik * 16`lık vs. gibi
    kullanıcı sayılarına göre sınıflandırılır. Eğer ileride sisteme birkaç
    bilgisayar daha ekleyecekseniz HUB`ınızı bayiden buna göre almak
    mantıklı bir hareket olacaktır. Ancak HUB`ınız da yer kalmadıysa ve
    bağlamak istediğiniz yeni bir bilgisayar varsa bir HUB daha alıp iki
    HUB`ı yine CAT5 kablo yardımıyla birbirine bağlayarak kullanıcı sayınızı
    arttırabilirsiniz. Bilgisayarınızı HUB`a bağlamak oldukça kolay. Her
    bilgisayarın ethernet kartını tek tek CAT5 kablolar yardımıyla HUB`a
    girmeniz yeterli. Bilgisayarları hangi sıra ile girdiğinizin önemi yok.
    Ayrıca HUB`ı adaptörü yardımıyla fişe takmak dışında bir işlem yapmak
    zorunda değilsiniz.


    PAYLAŞIM


    Şimdi dosyalarınızı veya yazıcılarınızı paylaştırmayı düşünebiliriz.
    Bunun için yine Denetim Masasından Ağ`a ulaşıp Ekle * Hizmetten dosya ve
    yazıcı paylaşımınızı içeren Microsoft Ağları için Dosya ve Yazıcı
    Paylaşımını seçmelisiniz. Gelecek pencereden sadece dosya veya sadece
    yazıcınızı paylaştırma şansına sahipsiniz. İki defa tamam tuşuna basıp *
    dosyalar yüklendikten sonra PC`nizi tekrar başlatmanız gerekiyor.
    Şifrenizi yazıp networke login olduktan sonra Bilgisayarım`dan
    hard-diskinize mouse’un sağ tuşu ile tıklayarak Paylaşımı seçin.
    Buradaki pencerede Paylaşımın Adı kısmına diğer bilgisayarlar da hard –
    diskinizin adının ne olarak görünmesini istiyorsanız belirtin. Alt
    taraftaki erişim türü kısmından hard-diskinize erişenlere salt okuma
    sınırlaması getirebilirsiniz. Bu durumda hard-diskiniz üzerinde kimse
    değişiklik yapamaz * herhangi bir dosyayı silemez * sadece sizin
    makinenizden dosya kopyalayabilir. Bu seçeneğin virüs girmesini de
    engellediğini unutmayın. Ancak isterseniz Tam Erişim hakkı vererek
    isteyenin hard-disk üzerinden istediğini yapabilmesini
    sağlayabilirsiniz.


    Elbette tüm hard-diskinize erişim vermek zorunda değilsiniz. Yukarıda
    bahsettiğimiz işlemleri hard-diskinizdeki herhangi bir klasöre de
    yapabilirsiniz. Yazıcınızı paylaştırmak için yapmanız gereken Başlat`tan
    Ayarlar`ı oradan da yazıcıları seçmek. Açılan pencereden paylaştırmak
    istediğiniz yazıcıya sağ tık yapıp paylaşımı seçin. Buradan yazıcının
    adını belirleyebilir ve paylaştırabilirsiniz.


    Bundan sonra networkünüzü kullanmaya başlayabilirsiniz. Masa üstündeki
    ağ komşuları ikonuna tıklayarak diğer bilgisayarlardaki paylaştırılmış
    dosyaları görebilirsiniz. Bu sisteme WinGate gibi bir proxy programı
    ekleyerek internet erişiminizi de paylaşabilirsiniz. Ancak bir Exchange
    Server ile farklı e-mail hesaplarını düzenlemek veya Fax Server ile her
    bilgisayardan kolayca fax atıp alabilmek istiyorsanız bir server`a
    ihtiyacınız olacak. İsterseniz kullandığınız bilgisayarlardan birini
    server olarak atayın isterseniz ayrı bir bilgisayar alın. Ancak bunun
    için NT gibi network kullanımına daha uygun bir işletim sistemi ve
    profesyonel yardıma ihtiyacınız olacak.



    NETWORK SEÇİMİ VE KURULUMU



    Bir bilgisayar ağı kurmadan önce tasarım konusunda belli kararlar
    almamız gerekiyor. Eğer küçük bir ağ planlıyorsanız* bu süreç oldukça
    kısalmakla beraber kesinlikle önemini yitirmeyecektir. İlk olarak *
    ağınızla hangi amaçlara ulaşmak istediğinizi belirlemek için bir
    fizibilite ve sistem analizi çalışması yapmanız gerekiyor. Böyle bir
    çalışma size doğru kit 'in seçiminde kuşkusuz çok yardımcı olacaktır.



    YÖNETİCİ ATANMASI


    Bu safhada yarı veya tam zamanlı bir ağ sorumlusu atamanız ve ona
    gerekli yetkileri vermeniz akıllıca olacaktır. Ağın verimliliği
    güvenirliliği ve güvenliği açısından sorumluluğun tek noktada toplanması
    yararlıdır.



    TEMEL ALTYAPISAL KARARLAR


    Artık* ağ projenizi meydana getirme aşamasına geldiniz. Bu çalışmanın en
    sıkıcı ve yorucu yanı kablo döşenmesidir. Ancak bu aşamada yapılacak
    dikkatsizlikler ileride pahalı bir başağırısı kaynağınız olabilir.

    Peki seçenekler ne ? İşte küçük bir liste:

    Koaksiyel kablo veya korumasız telefon kablosu (UTP) kullanan 10 MB/sn
    veya 100MB/sn hızında Ethernet (diğer adıyla 10BaseT)
    4 veya 16MB/sn hızında Token Ring
    100MB/s hızında Fiber-optik dağılımlı veya bakır dağılımlı Veri
    Arabirimi (FDDI-Fiber Distributed Data İnterface- Copper DDI)
    Asenkron Transfer Modu (ATM)*155 MB/sn


    En iyi seçenek hangisi? Herhalde 10 MB/sn hızındaki kategori 5 UTP
    üzerinden Ethernet *çünkü bu sistem oldukça ucuz ve genişletilmesi
    kolay. Toptan alındıklarında daha da ucuzlayan Ethernet NICleri (Network
    Interface Card) 100-200 dolara gibi fiyatlarla satın alabilirsiniz.
    Kartların yazılım yoluyla ayarlanabilir olmasına dikkat ederseniz * hem
    her değişiklikte PC'leri açmaktan kurtulur hem de şalter ayarlarının
    kaybedilmesi olasılığını yok edersiniz. Ayrıca alacağınız kart * Novell
    NE2000 standardı ile uyumlu olmalı ve çok kullanılan işletim sistemleri
    için sürücülerle beraber satılmalıdır. Çalıştığınız teknisyenlerin çoğu
    NICkonusunda deneyimli olacaklardır.

    NIC'lerinizi koaksiyel kablolar yardımıyla birbirine bağlayabilirsiniz
    ancak sisteminiz kablolarda meydana gelecek arızalara karşı savunmasız
    olacaktır ve en küçük hasarda bütün ağ kullanım dışı kalacaktır.

    Katagori 5 tipi UTP kullanılan sistemler ise bütün kablolar tek bir
    kutuda toplandıkları için daha hızlı ve güvenilirdirler. Kablolardan
    birinde meydana gelecek olan arıza sadece bir PC'yi etkiler.

    Bu kutulardan biri olan Hewlett-Packard J2610A* fiyat verim oranı en
    yüksek ürünlerden biridir. Küçük çalışma grupları için tasarlanan sekiz
    kapılı bu kutu *250-350 dolar arasında fiyatlara bulunabiliyor. Kutuyu
    aldığınızda yapmanız gereken tek işlem * kutuya NIC'lerden gelen
    kabloları ön panel aracılığıyla bağlamak. Sonra Windows For Workgroups
    kullanarak yazıcıları ve sabit diskleri paylaşabilirsiniz.

    Ayrıca iki ayrı çalışma grubunuz varsa ve bunları birleştirmek
    istiyorsanız* bir kutunun herhangi bir kapısını diğer bir kutunun
    birinci kapısına bağlamanız ve bir düğmeye basmanız yeterlidir. Arka
    panelde * koaksiyel * hatta fiber-optik kablo bağlantıları imkanı sunan
    ve birçok ağı birleştirmeye yarayan modül yuvası ve bütün ağı
    yönetebilecek bir PC bağlamak için bir kart girişi bulunuyor. Bu PC
    yardımıyla kutuya bağlı terminalleri görebilir* bir kapının statüsünü
    inceleyip değiştirebilir* LAN trafiğini ve aşırı yükleme verilerini
    görebilir ve kutuyu sıfırlayabilirsiniz.

    Diğer kablo şemaları* özel ihtiyaçlarınızın olmadığını varsayarsak *
    maliyet açısından Ethernet ile baş edemiyorlar. IBM tarafından
    tasarlanan Token Ring sisteminin çeşitli avantajları var. Yıldız
    biçimindeki bu yapılanma cinsi 4MB/sn hızında olmasına rağmen 10MB/sn
    hızında Ethernet kadar hızlı çalışıyor (eğer ağ çok yüklüyse daha da
    hızlı. Koaksiyel Ethernet'den daha güvenli olan bu sistemin maliyeti de
    oldukça yüksek tutuyor.
    100MB/sn hızında Ethernet sistemlerine * bant genişliği önemli değilse
    pek rağbet etmeyin. Yalnız kablolarınız ilerideki bir genişleme
    olasılığına karşılık 100MB/sn hızında olsunlar. Kapasite sorunlarını
    yeni bir kutu ekleyerek çözmek daha etkili oluyor.
    Şu sırada hızlı Ethernet için üç standart rekabet ediyor ve yanlış seçim
    yapma olasılığı hayli yüksek. Ayrıca seçim yaptığınızda yeni bir
    teknoloji olan ATM hepsinin pabucunu dama atmış olabilir. Fiber-Optik
    teknolojisiyle uğraşmanız gereksiz: bakır UTP'ler 100MB/sn Ethernet ve
    hatta 155MB/sn ATM için bile yeterli oluyorlar.



    =((•̪●))=/ GürüLtüLü Yaşadım Sessizce ÖLüyorum
    avatar
    MnyTirith
    ● Admin ●
    ● Admin ●

    <b>Doğum tarihi</b> Doğum tarihi : 20/06/90

    Geri: Windows'ta Ağ Yapılandırması

    Mesaj tarafından MnyTirith Bir Paz Nis. 11, 2010 3:16 pm

    BAŞKA BİRİMİ ? KENDİNİZ Mİ ?



    Sisteminizi kendiniz kurarak maliyeti düşürebilirsiniz ancak kablo
    ağınız güvenilir olmazsa kazandığınızdan daha fazlasını
    kaybedebilirsiniz. İzlenecek en akıllıca yol önce sistemin nasıl
    kurulacağını esaslıca öğrenmek* sonra da uzmanları çağırıp sistemi
    kurması onlara bırakmak. Böylece hem onların anlattıklarını
    anlayabilecek * hem de işlerinin ehli olup olmadıklarını
    anlayabileceksiniz. Seçtiğiniz uzmanların daha önce çalıştıkları
    firmalarla görüşmek de oldukça yararlı bir adım olacaktır.
    Kablo ve konnektör alımında tasarrufa gitmeyin. Bütün işiniz o ince
    kabloların içinden akacak. Eğer koaksiyel kablo kullanacaksanız en
    kaliteli T-fişleri seçin. Eğer tavsiye edilen 10BaseT sistemini
    kullanacaksanız 100MB/sn hızında kategori 5 UTP seçin; ileride sistem
    genişlediğinde kabloları değiştirmek zorunda kalmazsınız. Kabloları
    yerden yürütmeyin* tavana döşeyip bütün çalışma masalarına kablo indirin
    (zamanla tüm çalışanların ağa katılacaklarını hesaplayın). Bütün şemayı
    kağıda dökün ve sık sık güncelleştirerek bir yerde saklayın.



    PEER TO PEER VEYA SERVER


    Kablo döşeme safhasını tamamladığınızda* ağ tipinizi belirlemenin zamanı
    gelmiştir. Windows for workgroups tarafından temsil edilen peer-to-peer
    ağlar* elde bulunan PC'ler kullanılarak teşkil edilebilmesi açısından
    yüzeyde kullanışlı görülüyor. Ağın üzerindeki herhangi bir makinenin
    sabit diskine *CD-ROM sürücüsüne veya yazıcısına ulaşabilirsiniz. Ancak
    madalyonun bir de öteki yüzü var. Ulaştığınız PC *başkası tarafından da
    kullanıldığı için üzerine iki kat yük binmiş oluyor. Düşük güçte çalışan
    bir PC bu yükü kaldıramayabilir. Ulaşmak istediğiniz bilginin bulunduğu
    PC'nin sahibi verileri yedeklemeyi ihmal edebilir veya yazıcının bağlı
    olduğu makina kapalı olabilir. Diğer alternatif olan Server
    sistemlerinde ortak kullanılan tüm kaynaklar kendi işletim sistemine
    sahip olan (Novell Netware veya WindowsNT ) ayrı bir PC'de * yani
    Serverda bulunur. Server uygulamalarının çalıştırılmasında kullanılmayıp
    sadece dosya yönetimine ayrılırsa ağın hızı önemli artışlar
    gösterecektir. Bütün veriler Server içinde saklanacağından
    yedeklenmeleri çok kolay olacaktır. Server'ın güç kaynağı korumalı
    olabilir* ve hatta güvenli bir yerde kilitli durabilir.


    İŞLETİM SİSTEMİ SEÇİMİ


    Ağ işletim sistemi* tamamen kullanıcılar ağ biçimine bağlı olarak
    yapılmalıdır. Bu sistemlerden en çok kullanılanı olan Windows For
    Workgroups *LANtastics veya PowerLan kadar güçlü olmasa da çok popüler
    ve geniş bir destek hizmetine sahip.
    Novell firması da * server ağları alanında 50.000 sertifikalı mühendis
    ile sektörün %72'sini elinde tutuyor. WindowsNT ise Microsoft'un
    bilgisayar ağları alanındaki tecrübe eksikliğinden dolayı yüksek bir
    pazar payına sahip değil. Sistemin yönetiminin kolay olması da dikkat
    edilmesi gereken bir husus teşkil ediyor. Örneğin Netware 3* çok etkili
    bir güvenlik sistemine sahip olmasına rağmen * ek ağ yönetim araçlarının
    yardımı olmaksızın *özellikle birçok server’ı olan sistemlerde
    kurulması çok zor olan bir işletim sistemi. Kurulmadaki aksaklıklardan
    dolayı şifrelere ve dizinlere çok fazla insan ulaşabilecektir. Netware 4
    ve WindowsNT *bu konuda gayet iyiler ancak Windows For Workgroups'u
    etkili bir biçimde yönetebilmek için sisteme bir NT server katmalısınız



    HANGİ UYGULAMALAR ?


    Uygulamaların çalıştırılması için iki ayrı şekil mevcut: Client Server
    ve File Server. Client Server* uygulamanın kullanıcı ara birimiyle bilgi
    işlem birimlerini birbirinden ayırır. İsteğinizi ve gerekli verileri
    terminalinizden girersiniz ve bunlar serverda işlenip terminalinize geri
    gelir. Terminalde bu sonuçları belli bir şekle sokarak size sunar.
    Böylece ağ içerisinde en az miktarda veri dolaşmış olur. Veri tabanları
    bunun en önemli örneklerindendir. File Server uygulamaları ise *bütün
    verileri terminale kopyalar* bunları terminalde işler ve sonuçları
    gösterir. Bu işlemler trafiği oldukça yoğunlaştırdığı için sadece düşük
    hacimli sistemlerde kullanışlıdır. Seçtiğiniz uygulamaların çok
    kullanıcılı bir ortam için yazılmış olmaları da çok önemlidir. Özellikle
    kullanıcısı arttıkça sürüne sürüne çalışmaya başlayan veri tabanlarına
    dikkat edin. Ağınızın bakımına da dikkat etmelisiniz. İşlenen veri
    miktarı* hatalar ve güvenlik ihlalleri ile ilgili raporlar çok yararlı
    olacaktırlar. Ortak kullanılan veriler *kimsenin hatırlamasına gerek
    kalmadan* otomatik olarak yedeklenmelidir.


    HANGİ DONANIM ?


    Kullanıcı iş istasyonları için PC seçimi işletim sistemi ve kullanılan
    yazılıma bağlı olmasa da * peer-to-peer sistemlerde PC kapasiteleri ne
    kadar yüksek kapasitede olursa o kadar iyi verim alınacaktır. Eğer
    server alacaksanız* asla en azıyla yetinmeyin. Ağın hızı bellek miktarı
    ile doğru orantılı olduğundan *özellikle bu alanda hiç tasarrufa
    gitmeyin. Satın alabileceğiniz en büyük ve en hızlı sabit diski seçin
    eğer ağınız iyi çalışıyorsa *yere olan talep sizi şaşırtacaktır.
    Herhangi bir PC server görevi görebilse de sadece bu görev için üretilen
    sistemleri tercih etmek akıllıca olacaktır. SCSI* PCI veri yolu
    üzerinde çalışıp *işlemcinin yükünü azalttığı için multitasking
    ortamlarda çok daha kullanışlıdır. Saklanan verileri birkaç yere birden
    yazan sistemleri seçin . Bu konuda parayı esirgemezseniz* hatalı bir
    diski hiçbir veri kaybına uğramadan ve servere kapatmadan değiştirmenize
    olanak tanıyan sistemler alabilirsiniz.
    Eğer sisteminiz ortak kullanımdaki prize bağlı tek bir güç kaynağı ile
    çalışıyorsa * gelişmiş bir RAID sistemine yatırım yapmak aptalca
    olacaktır. Daima kesintisiz güç kaynağı kullanın ve serverı elektrik
    şebekesine fiş kullanmadan direkt bağlayın. Ayrıca server'ın kutusunun
    kilitlenebilir olması da kontrollerle oynamasını engelleyecektir. Hatta
    kutunun alarmı bile olabilir.


    BAŞARI NASIL ANLAŞILIR ?


    Eğer insanlar verileri hala birbirlerine disketlerle geçiriyorlarsa *
    verilerini ağa yazmaktan korkuyorlarsa * bazıları kendilerine ait
    yazıcılar kullanıyorlarsa ve serverdan ortak olarak kullanılan
    uygulamalar oldukça az ise *ağınız beklentilerinize cevap vermiyor
    demektir. Başarılı bir ağ ise kendini fark ettirmeden çok yoğun bir
    şekilde kullanılır. Başarının en ideal göstergesi bir çalışanın ağzından
    çıkacak şu sözlerdir: "Biz bilgisayar ağı kullanmıyoruz. Ben bütün
    verilerimi M sürücümde saklıyorum.


    SPEED TRAPS:Uygulamalarda yaşanan hız sorunlarının nedenleri arasında
    çok kullanıcılı sistemler için tasarlanmamış olmaları*ağa çok yük
    binmesi serverın hafızasının az olması veya disket sisteminin yavaş
    olması ve NIC'lerin yavaş olmaları sıralanabilir.


    BYTE RAID:RAID(Redundant Array of Inexpensive Disks* ucuz diskler
    serisi)* hızlı modemlerdeki hata düzeltme mekanizması gibi çalışırlar.
    Veriler tek bir yere yazılacaklarına birçok diske ya kopyalanır ya da
    yayılır. Bir disk bozulduğunda * diğer disklerde eksikliğini gidermek
    için yeterli bilgi mevcuttur.


    POINT TO POINT :ATM(Asenkron Transfer Mode) aynı bir telefon santrali
    gibi şalterler yardımıyla bir noktayı diğerine bağlar; ağın bant
    genişliği paylaşılmaz ve görüntü iletimi gibi zanam hassasiyeti olan
    uygulamalara öncelik tanınabilir.


    IN CHARGE:Sadece tek bir insanın bütün bir ağa erişimi olmalıdır. Eğer
    bu mümkün değilse* rutin işlemlerin genel şifreye gereksinim
    duymamalarına dikkat edin.


    TCP/IP NEDİR?
    Protokol * bir iletişim sürecinde * internet bağlantısını sağlayan
    noktalar arasındaki * gidip gelen mesajlaşmayı düzenleyen kurallar
    dizisidir. Bu protokoller birbirleriyle iletişim içinde bulunan gerek
    donanım gerekse yazılımlar arasında oluşur. İletişimin gerçekleşmesi
    için her öğenin bu protokolü kabul etmiş ve uyguluyor olması gerekir.
    TCP/IP de bu şekilde oluşan yüzden fazla bilgi iletişim protokolün
    toplandığı bir protokoller ailesidir. Bunlardan en önemlileri TCP (
    Transmission Control Protocol ) ve IP ( Internet Protokol ) olduğu için
    bu ismi almıştır.
    Bir bilgisayar ağında kullanılan protokol ne olursa olsun aslında
    bilgisayarlar fiziksel adresleri ile birbirlerini tanır ve iletişimde
    bulunurlar. Bu fiziksel adres ağ kartı veya ağa bağlanmayı sağlayan her
    hangi bir donanımın içinde hiçbir şekilde değiştirilmesi mümkün olmayan
    48 bit olan bir numaradır. TCP/IP protokolünde diğer bilgisayarlardan
    farklı olarak her bilgisayar bir IP numarası alır.
    Görünüşü “ 194.62.15.2 “ şeklindedir. İnternet`te bulunan her
    bilgisayarın kendine ait bir IP numarası vardır ve sadece ona aittir. IP
    adresleri 32 bitlik düzendedirler ama kolay okunabilmeleri için 8
    bitlik 4 gruba ayrılmışlardır.
    Internet üzerinde veri alış verişi yapan alıcı ve göndericiyi
    tanımlamaktadırlar. Veriler gönderilirken mutlaka gönderenin IP adresini
    taşırlar. Alıcının adresi de adresteki “ domain ” * adrese göre
    çözümlenir ve gönderilir.
    IP adres yapısının 2 bölümü vardır. Birincisi bilgisayarın bağlı olduğu
    özel bir ağın numarası ikincisi ise bilgisayarların özel numarasıdır.
    Veriler dolaşım sırasında Router denilen yönlendiricilerden geçerken
    sadece bu özel ağın numarasına bakılır. IP adresleri a*b*c*d*e adı
    verilen beş sınıfa ayrılmışlardır. A sınıfı adresleri ilk “oktet“ ile
    belirlenir ve 0 ile 126 arasında olmalıdır. Örneğin 124.0.0.0 A sınıfı
    bir IP dir. Aynı şekilde B ilk iki oktetle belirlenir ve ilk okteti 129
    ile 191 arasındadır. C sınıfı ise ilk üç okteti kullanır ve ilk okteti
    192 ile 223 arasındadır. D ve E sınıfı IP`ler ise kullanılmazlar zira
    sadece test amaçlıdırlar.
    Bir örnek vermek gerekirse * siz ISS`a telefon hattı ile bağlandığınızda
    ISS`in ağına dahil oluyorsunuz. Daha evvel alınmış olan IP adresi
    havuzundan size bir adres veriliyor. Mesela IP adresiniz 194.62.15.2 ise
    * ISS`nizin aldığı IP adresinin sınıfı C`dir. Yani üç oktet içinde
    bulunduğunuz ağı * sonda bulunan oktet da sizin bilgisayarınızın o
    andaki adresini temsil eder.



    ROUTER


    Router internet üzerinde kullanılan * paketlerin varış noktalarına
    giderken ki bir sonraki uğrak noktalarını belirleyen bir donanım veya
    kimi zaman bir yazılımdır. Router en az iki ağı birbirine bağlar ve
    paketlerin hangi yönde gideceğini bağlı olduğu ağların yapılarına ve
    durumlarına göre belirler. Router`lar olası her türlü yön hakkında
    bilgileri ve durumlarına ilişkin bir tablo oluştururlar. Bu bilgiyi
    paketlerin iletilmesi sırasında en güvenli ve en masrafsız yo
    hesaplayarak yönlendirme işlemini gerçekleştirirler.


    İNTERNET PROTOKOLÜ IP


    Internet`te herhangi bir veri gönderirken veya alırken * örneğin bir
    eposta ya da web sitesi * mesajlar küçük paketlere bölünür. Her paketin
    üzerinde gönderenin ve alıcının IP adresleri yazılı olarak bulunur. Her
    paket öncelikle “Gateway” adı verilen bilgisayardan geçer. Bu bilgisayar
    paketletin üzerindeki alıcının adresini okur ve buna göre paketleri
    yönlendirir. Bu işlem alıcının adresine en yakın bilgisayara kadar böyle
    devam eder. Bu en son bilgisayar da paketleri alıcı bilgisayara
    gönderir. Internet protokolüne göre yol alan bu paketler birçok değişik
    yönden giderek alıcıya ulaşabilirler. Hatta paketler olması gerektiği
    sırada da alıcıya ulaşmayabilirler. Internet protokolünün amacı sadece
    bu paketleri göndermektir. Paketleri eski düzenine getirmek bir başka
    protokolün yani TCP`nin görevidir.



    =((•̪●))=/ GürüLtüLü Yaşadım Sessizce ÖLüyorum
    avatar
    MnyTirith
    ● Admin ●
    ● Admin ●

    <b>Doğum tarihi</b> Doğum tarihi : 20/06/90

    Geri: Windows'ta Ağ Yapılandırması

    Mesaj tarafından MnyTirith Bir Paz Nis. 11, 2010 3:16 pm

    DOMAİN NAME SYSTEM



    IP adresleri ezberlenmesinin zorluğu nedeniyle * genellikle
    bilgisayarlar “ host “ adlarıyla anılırlar. Yani internet üzerindeki her
    bilgisayarın bir IP adresi bir de “ host “ ismi bulunur. Fakat
    iletişimin sağlanması için bu isimlerin tekrardan IP adreslerine
    çevrilmeleri gerekir. Bu yüzden bu çevirme işlemini yapması amacıyla DNS
    Domain Name System kullanılır. İnternet`te bulunan her IP adresini ve
    alan adını barındıran bir veribankasıdır. Bu sistem* öyle kurulmuştur ki
    * bu veritabanı belirli kriterlere göre ayrılır ve sınıflandırılır.
    Bir bilgisayarın alan adı * isim.com şeklindedir. Ayrıca bulunduğu
    ülkeye göre sonuna ülkenin kodu da eklenir. Örneğin Türkiye`de bulunan
    bir alan adı şu şekilde olacaktır : “ isim.com.tr “ .
    Bu her alanla ilgili birer DNS sunucusu vardır. “tr” domainini alan
    bütün bilgisayarların listesi bir sunucuda tutular. Veya sonu sadece
    “.com”la bitenler Amerika`da bir DNS sunucu bilgisayarda tutulur. Bu
    adresler sondan başa doğru ayrıştırılır. Yani “isim.com.tr” adına göre
    ayrılır. Ve diğer aynı adlı bilgisayarlarla birlikte düzenlenir. Eğer
    sonunda bir ülke adı yoksa* ki bu sadece Amerika`daki bilgisayarlar için
    geçerlidir * direkt “.com” adına bakılarak ayrıştırılır. Bunlara üst
    düzey domain de denilir.
    .com ticari şirketler
    .edu eğitim kurumları
    .org ticari olmayan organizasyonlar
    .net internet omurgası görevini üstlenen ağlar
    .gov hükümete bağlı kurumlar
    .mil askeri kurumlar
    Bilgisayarımızda bir adres girdiğimizde bu bilgiler direkt olarak ilgili
    DNS sunucusuna ulaştırılır. Bu DNS sunucu eğer bu bilgisayarın
    bilgisini içeriyorsa DNS istemcisine hemen ilgili adresin IP adresini
    ulaştırır.



    ARP ADSRESS RESOLUTİON PROTOCOL


    Yerel bir ağ üzerinde IP adresleri belirlenmiş bilgisayarlar
    mesajlaşmaya başlamadan önce normalde IP adresinin sahibinin fiziksel
    adresini sorgulayan gelen bir yayın yaparlar ( broadcasting ). IP
    adresine sahip bilgisayar kendi fiziksel adresini içeren bir mesajı
    istemci bilgisayara gönderir ve böylece gerçek veri gönderimi bu adres
    üzerinden yapılmış olur.


    IP ROUTİNG


    Paketlerin net ortamında yönlendirilmesi ve gönderilmesi işlemi Internet
    Protokolünün görevidir. Paketlerin üzerlerinde yazılı olan adreslere
    bakarak bunu bir yönlendirme tablosundaki bilgilerle karşılaştırır ve
    yönlendirmeyi yapar. Bu tablonun oluşturulması görevi ise routing
    protocolün görevidir. Routing protokolün de çeşitleri vardır ama
    bunlardan sadece bir tanesi internet yönlendirme domainleri arasında
    bilgi alışverişi yapar.


    ICMP
    Internet Control Message Protokol bu protokol internet protokolün veri
    iletişimi sırasında beklenmedik bir olay gerçekleşmesi halinde göndereni
    uyarma görevi üstlenmiştir. ICMP mesajlarına örnek verecek olursak :


    Destination Unreachable : Bu mesaj varış noktası olan hostun erişilmez
    olduğunu belirtmek için kullanılır. Yani alıcının bulunduğu ağ tanımsız
    ya da ulaşılamaz haldedir.
    Echo And Echo Reply : Bu iki mesaj türü alıcının erişilebilir olup
    olmadığını anlamak için kullanılır. Gönderen bilgisayar alıcıya veri
    içeren bir echo mesajı atar. Karşılığında alıcı bilgisayardan cevap yani
    echo reply gelirse * alıcı bilgisayarın ağ üzerinde erişilebilir
    olduğunu gösterir.


    TCP
    Daha önce de belirtildiği gibi veriler küçük paketlere ayrılıp
    gönderilirken değişik yollardan ve değişik sıralar ile gönderilirler. Bu
    paketlerin sıralamasını sağlayan protokolün adı TCP (Transmission
    Control Protokol)`dir. Örneğin bize gelen herhangi bir veri önce
    paketlere ayrılır. Bu paketleme işlemini gerçekleştiren TCP aynı zamanda
    bu paketleri sırası ile numaralandırır ve adreslendirir ve IP katmanına
    gönderir. Artık gönderme işlemi sadece internet protokolünün elindedir.
    Paketler yola çıktıktan sonra birbirlerinden ayrılır ve farklı yönleri
    takip ederler. Bilgisayarımıza ulaştığında bizim bu paketleri bir bütün
    olarak ve tam sırasıyla görmemizi sağlayan gene TCP`dir. Aynı zamanda
    TCP/IP `nin en güvenilir protokol olmasını sağlayan işlevi de yerine
    getirir. Paketlerin belirli bir kısmı ulaştıktan sonra eğer paket sağlam
    ise TCP bize bir onay gönderir. Eğer paketlerde bir sorun var ise * bu
    onay gelmez ve biz bu verileri baştan göndermek zorunda kalırız. Yani
    diğer protokollerden farkı paketlere bir şey olması halinde biz bunu
    mutlaka biliriz ve eksikleri tekrardan göndermek suretiyle iletişimi
    kesin tamamlamış oluruz.


    UDP
    User Datagram Protokol TCP`nin aksine az güvenilir ama daha hızlı olmayı
    amaçlayan bir protokoldür. Bazı basit istem ve cevap ile işleyen
    uygulamalarda kullanılması işlemin daha hızlı gelişmesini sağlar.
    UDP`nin yaptığı paket üzerinde bulunan IP numarasını yanına bir adet
    port numarası eklemek ve böylece uygulamaların çalışması için gereken
    socketleri oluşturmak. İnternet`i oluşturan TCP/IP`nin bir başka
    katmanında bulunan bazı protokol ve uygulamalar da şöyledir:


    TELNET: “ Telecommunication Network “ ibaresinin kısaltılmışı*
    kullanıcıya başka bir hosta bağlanıp ağ üzerindeki diğer hostlara ulaşma
    imkanı veren bir terminal protokolü


    FTP: “ File Tranfer Protokol” kullanıcıya kendi bilgisayarı ile başka
    bir bilgisayar arasında dosya transferi yapabilmesine olanak veren bir
    protokol
    ARCHİE: Kullanıcıya kayıtlı tüm anonymous FTP sunucularında belirli bir
    dosyanın adını aramasına olanak veren bir araç.


    GOPHER: İnsanlara mönü bazlı ve hiyerarşik bir arayüz kullanarak veri
    repositories arasında arama yapılmasına olanak verev bir araç


    SMTP: “Simple Mail Transfer Protokol” internet üzerinde elektronik
    olarak posta alım ve gönderimini sağlayan standart bir protokol. SMTP
    internet üzerindeki e-posta sunucuları arasında ve herhangi bir
    bilgisayardan e-posta sunucuları arasında ve herhangi bilgisayardan
    e-posta sunucusuna posta ulaşmasını sağlar.


    HTTP: “The Hypertext Transfer Protokol” internet üzerinde bilgi
    değişimini sağlayan baz protokol. WWW üzerinde bilgiler kullanıldığı
    sisteme bakmaksızın HTML formatında yazılır ve her sistem bu formatı
    tanır.


    FİNGER: Diğer kullanıcıların ya da hostların internet üzerindeki
    durumunu öğrenmek için kullanılır.


    POP: “The Post Office Protokol” bir kullanıcının e-posta programı ile
    e-posta sunucu arasındaki POP e-posta sunucusundan istemciye postaların
    alınmasını ve kullanıcıların kendi posta kutularını yönetmelerine olanak
    verir.


    DNS: “The Domain Name System” internet üzerinde bulunan isimleri ve
    bunlara ait IP adreslerini düzenler. Aynı zamanda posta ve isim
    sunucularını da alan adları ilişkilendirir.


    SNMP: “The Simple Network Management Protokol” TCP/IP bazlı network
    araçlarını yönetmeye yönelik prosedürleri ve veritabanlarını belirler.
    SNMP (RFC 1157) is widely deployed in local and wide area network


    PİNG: “The Packet Internet Groper” * bir sistemdeki kullanıcıya diğer
    bağlı bilgisayarların durumu ve mesajlaşma süresinde yaşanan gecikmeleri
    öğrenmesine olanak verir. ICMP Echo mesajlarını kullanır.


    Whois/NICKNAME: Kullanıcıya internet üzerindeki “domain” ve “domain”`ler
    hakkındaki irtibat bilgilerini derleyen veri tabanlarında arama yapma
    olanağı verir.


    TRACEROUTE: Paketlerin uzaktaki başka bir bilgisayara giderken ki yolunu
    takip edip öğrenmeye yarayan bir araçtır.



    =((•̪●))=/ GürüLtüLü Yaşadım Sessizce ÖLüyorum
    avatar
    MnyTirith
    ● Admin ●
    ● Admin ●

    <b>Doğum tarihi</b> Doğum tarihi : 20/06/90

    Geri: Windows'ta Ağ Yapılandırması

    Mesaj tarafından MnyTirith Bir Paz Nis. 11, 2010 3:17 pm

    Ağ Protokolleri Nelerdir?
    1. OSi Katmanlari
    1.1 Fiziksel Katman: Fiziksel katmanlar elektriksel baglantilar ve
    sinyallemeden olusur. Daha sonra gelen katmanlar fiziksel katman
    araciligiyla konusur. Dolanmis-cift tel* fiber-optik kablo ve es eksenli
    kablo fiziksel katmanin parcalaridirlar. Fiziksel katmandaki en yaygin
    standart RS-232C'dir. Bir kablo ve sinyalleme standardidir ve
    konnektorlerdeki her ignenin gorevinin ne oldugunu aciklar. Fiziksel
    katman ustundeki butun katmanlar icin sinyalleri tasir.
    1.2 Veri-Hatti Katmani: Veri-hatti katmani karakterleri bir dizi halinde
    birlestirip mesajlar haline getirir ve daha sonra yola koymadan once
    kontrol eder. Goderdikten sonra karsi taraftan "duzgun sekilde geldi"
    diye bir mesaj gelebilir veya veri dogru gitmediyse yeniden
    olusturabilir. PC tabanli iletisim sistemlerinde* arabirim kartlarinin
    uzerindeki ozel devreler veri-hatti katmaninin fonksiyonlarini yerine
    getirirler.
    1.3 Ag Katmani: Genis alan aglar* bir karakterler dizisini bir cografik
    noktadan digerine tasimak icin birkac yontem sunar. OSi'nin ucuncu
    katmani olan ag katmani* agin durumuna servisin onceligine ve diger
    faktorlere gore verinin hangi fiziksel yola iletilecegine karar verir.
    1.4 Tasima Katmani: Tasima katmani OSi modelinin dorduncu katmanidir ve
    ag katmaninin yaptigi isleri yapar. Farki bu isleri yerel olarak yapar.
    Ag yazilimindaki suruculer tasima katmaninin gorevlerini yerine
    getirirler. Agda bir ariza oldugu zaman* tasima katmani yazilimi
    alternatif guzergahlari arar veya gonderilecek veriyi ag baglantisi
    yeniden kurulasiya kadar bekletir* alinan verilerin dogru bicimde ve
    sirada olup olmadigini kontrol eder. Bu bicimlendirme ve siralama
    yetenekleri* tasima-katmani programlari farkli bilgisayarlar arasinda
    baglanti kurduklari zaman onem kazanir.
    1.5 Oturum Katmani: Besinci katman olan oturum katmani ekseriya
    PC-tabanli sistemlerde cok onemlidir. Agda iki uygulamanin
    haberlesmesini saglar. Guvenlik* isim tanima* yonetme ve diger benzeri
    fonksiyonlari yerine getirir.
    1.6 Sunma Katmani: Ekranda yanip sonen karakterler* ozel veri-giris
    bicimleri* grafikler ve diger seyler gordugunuz an sunma katmanindasiniz
    demektir. Bu katman ayni zamanda* sifreleme ve ozel dosya bicimlendirme
    islemlerini de yapar. Ekranlari ve dosyalari programcilarin istedigi
    sekilde bicimlendirebilir.
    1.7 Uygulama Katmani: En ust katman olan uygulama katmani kullaniciya
    hizmet verir. Ag isletim sistemi ve uygulama programlarinin bulundugu
    katmandir. Dosya paylasimindan yazilacak is birikimine* elektronik
    postadan veritabani yonetimine kadar olan her sey burada bulunur.

    Ag protokolleri verilerin nasil paketlenecegini* kullanilacagini ve
    agdan iletilecegini belirten anlasmadir. Saticilar ve endustriyel
    komiteler bu anlasmalari gelistirirler ve firmalar bunlara uyan
    yazilimlar yazmaya calisirlar. Aglar heterojen oldukca* degisik
    sistemlerin kontrolu ve yonetimi daha zor olur. Denenmis ve dogrulanmis
    standartlarin olmasina ragmen* boyle karma aglari yonetmek hala karmasik
    bir istir.
    Aglar verileri guvenilir sekilde kullanmak icin protokollere ihtiyac
    duyarlar. Ag protokolleri kullanicilara gorunmese de* protokol mimarisi
    bir LAN veya WAN planlanirken ve kurarken secmemiz gereken en onemli
    parcalardan biridir.

    1. SPX/iPX Protokolu
    SPX/iPX diger ag iletisim protokolleri gibi tek bir protokol degildir*
    fakat bilgisayarlari birbirine baglayan bir standart prosedurler
    takimidir. Pratikte* her protokol seti mesaji* veya paketi* adresleme*
    alindi veya yonlendirme bilgisi gibi belirli bir yapida bicimlendirir.
    Paketler genelde uc dort katman derinlikte yuvarlanirlar* boylece her
    birinin belirli bir fonksiyonu olan paketler ic ice bulunabilir.
    Protokolun iPX bolumu NetWare dugumleri arasinda paketlerin
    adreslenmesinden sorumludur* fakat onlar icin herhangi bir sayma ya da
    hesaplama yapmaz. Kullanildiginda* SPX iPX paketlerini kapsuller ve
    varis noktasindaki verileri kabul eder. Ag dosya transferi veya
    elektronik posta gibi garantili teslimat isteyen bazi uygulamalar veri
    bloklarini SPX araciligiyla adresleyebilirler. Kendi iletisimlerini
    takip edebilen uygulamalar basta olmak uzere bir cok uygulama iPX'i
    kullanir cunku daha verimlidir ve aga daha az asiri yuk iletir.
    Novell'in iPX'i genelde DOS veya Windows uygulamalari tarafindan istenen
    nispeten kucuk veri paketleri icin (512 byte'a kadar) hizli ve
    verimlidir. Fakat kucuk veri paketleri daha yavas ve pahali ag-ici
    hatlara sahip genis alan aglarda arzu edilmez cunku asiri yuk ekler.
    Yerel aglarda iPX TCP/iP'den daha verimlidir. SPX/iPX kisiler tarafindan
    tayin edilen bagimsiz ag adreslerine bel baglamaz ve yuklenmesi ve
    kullanmasi TCP/iP'den daha kolaydir. (Frank J.* Network Sistemleri ve
    Bilgisayar baglanti kilavuzu*s. 55* 56* 57* 58* 172* 173* 174)

    2. TCP/iP Protokolu
    TCP/iP* birbirinden farkli yapida aglarin iletisimini saglayan* ayni
    zamanda internet'te kullanilan en yaygin protokoldur. TCP/iP ismini
    icinde yer alan en onemli iki alt protokolden alir. TCP (Transmission
    Control Protocol ) ve iP (internet Protocol). (internet)
    TCP/iP protokolu A.B.D.'de Department Defense (DoD) tarafindan binlerce
    farkli bilgisayari birbirine baglamak icin gelistirilmis acik bir
    standarttir. SPX/iPX gibi TCP/iP de bir tek protokol degildir* fakat
    iletisim hizmetlerini kontrol etmek uzere tasarlanmis bir protokoller
    takimidir. SPX/iPX'in aksine TCP/iP gercek anlamda heterojen aglarda
    degisik tipte bilgisayarlar arasinda iletisimi saglamak icin
    tasarlanmistir.
    TCP (Transmission Control Protocol )* gonderilen bilgilerin yerine
    ulasmasindan sorumludur. iP (internet Protocol)* iP paketlerinin
    (datagram) olusturulmasi ve adres bilgilerinin yerlestirilmesi ile
    ilgilenir* hata kontrolu ve duzeltilmesi gibi islemleri TCP'ye
    birakmistir. Bunun yaninda datagramlarin yonlendirilmesinden sorumludur.
    (internet)
    TCP/iP'nin iP bolumu ag dugumleri arasinda adreslemeyi ele alir. iPX ve
    iP'nin her ikisi de verinin gonderilme alinma mekanizmalarini saglar.
    iPX gibi iP'de verinin teslimatini garanti etmez. iP'nin basit ama cok
    onemli bir faydasi ag-ici bir hatta buyuk veri bloklarini verimli bir
    sekilde tasiyabilmesidir. Bir iP paketi 65.535 byte'a kadar cikabilir ve
    bu da bir iPX paketinin yuz katindan fazladir.
    Bir iP paketinde (Datagram) gonderilecek bilginin yani sira* o paketin
    uzunlugu ve gidecegi noktanin 32bit'ten olusan iP adresi yer alir. iP
    adresleri 8 bitlik 4 kisima ayrilir ve bu 8 bit 0-255 arasi bir sayi ile
    gosterilir. ornek iP adresi olarak 192.168.10.1 verilebilir. Bu iP
    adresleme sistemi iP v4 olarak adlandirilir. iP adresleri Class A* Class
    B ve Class C olarak adlandirilan uc sinifa ayrilmistir. Class A sinifi
    adresler* 0.0.0.0 ile 127.255.255.255 arasinda degisir. Bu adresler
    65534'den fazla kullanicili aglar icin kullanilir. Class B sinifi
    adresler* 128.000 ile 191.255.255.255 arasinda degisir ve 255 ile 65534
    kullanici arasinda degisen aglar icin kullanilirlar. Class C sinifi
    adresler 255'ten az sayida kullanicili aglar icin ayrilmistir ve
    192.0.0.0 ile 223.255.255.255 arasinda degisir.
    Her iP adresinin bir de Netmask Adresi bulunur. Genelde Class C sinifi
    icin kullanilan Netmask Adresi 255.255.255.0 dir. 10-15 kullanicili
    aglar icin bir Class C sinifi adres vermek diger adreslerin bosa gitmesi
    anlamina gelmektedir. Netmask Adresleri degistirilerek Class C sinifi
    adresler bolunmekte ve zaten kisitli olan iP adresleme sistemi daha
    verimli olarak kullanilabilmektedir. Bu isleme Subnetting adi verilir.
    iP ve adreslerin tukenmesi durumunda iP v6 adi verilen yeni bir
    adresleme sistemi gundemdedir. (internet)
    TCP/iP protokolu iP paketlerini kapsuller ve iletisim hizmetlerine
    baglanmayi saglarlar. TCP ayni zamanda iP de olmayan teslim etme
    garantisini de saglar. FTP* Telnet ve SMTP gibi diger TCP/iP hizmet ve
    yardimci programlarinin hepsi veri tasimak icin isteklerini TCP'ye
    bildirir. Netware LAN'larda cok az kullanilan SPX'in aksine* TCP TCP/iP
    ortaminda cogu uygulamalar tarafindan kullanilir cunku onlarin
    yaraticilari daha az guvenilir baglantilarda calismayi beklemislerdir.
    TCP/iP'nin en onemli noktalarindan biri de yonlendirme islemidir.
    Router'lar bunyelerinde bulunan adres tablolarindaki adresler ile
    kendilerine gelen iP paketindeki adres arasinda karsilastirma yapar. Bu
    adres yerel bir kullaniciya ait ise yonlendirme yapilmaz* farkli bir aga
    ait ise o aga yonlendirilir. Eger adres tablosunda yer almiyorsa
    Default Gateway adi verilen adrese yonlendirilir. ornek olarak;
    internet'te* bir adres internet Router'inin adres tablosunda yoksa
    default gateway olarak tanimlanan daha buyuk adres tablosuna sahip bir
    Router'a yonlendirilir. Bu zincir tum internet'e bagli adreslerin
    tutuldugu omurga Router'lara kadar gidebilmektedir.(internet)
    TCP pencereleme adli bir teknikle verimliligi artirir. Bununla butun
    paketlerin alindi-bildirimini pencerede izlerken belirli sayida paket
    iletebilir. Penceredeki paketlerin sayisi iletisimin basari derecesine
    gore degisir. Netware ayni genel prensibi kullanan paket patlama adli
    benzer bir ozellik icerir; bununla beraber paket patlama yuksek seviyeli
    Netware Core Portokolunun bir parcasidir* SPX veya iPX'in degil.
    TCP/iP'nin SPX/iPX'e gore en belirgin avantaji milyonlarca farkli
    bilgisayari bir kuresel ag uzerinden birlestirebilme yetenegidir.
    Yaklasik uc milyon bilgisayarin birbirine bagli oldugu internet
    TCP/iP'nin gucunu gosteren en iyi ornektir. Agdaki bilgisayarlarin ve
    hizmetlerin takibini yayin teknigi ile yapan SPX/iPX'ten farkli olarak *
    TCP/iP bir dizi esi olmayan 32-bit adres kullanir. Bir TCP/iP aginda
    her dugumun tek bir adresi olmalidir ve organizasyonda bir kisi tayin
    edilen bu adresleri takip etmelidir.
    Pratikte* SPX/iPX yuksek hizda* guvenilir iletisim cihazlari ile
    baglanmis PC-tabanli LAN'lar veya WAN'lar icin kendini kanitlamis bir
    standarttir. TCP/iP daha dusuk islem gucu ve guvenirligi olan
    genisletilmis aglar uzerinden farkli bilgisayar sistemlerinin
    baglanilmasinda tercih edilir. TCP/iP'nin en cazip tarafi sistemleri
    birbirine baglama yetenegidir.
    TCP/iP protokolunde tum bilgisayarlar 32 bitlik "ozgun" bir iP
    numarasina sahip olacak sekide adreslenirler (buradan cikarilabilecek
    teorik bir sonuc ise internete ayni anda bagli olabilecek bilgisayar
    sayisinin en fazla 232 = 4*294*967*296 olabilecegidir) Bunu bir ornekle
    ele alirsak* internet uzerinde 3*559*735*316 sayisi ile adreslenmis bir
    bilgisayar dusunelim. Bu sayinin heksadesimal karsiliginin D42D4014
    oldugunu kolaylikla hesaplayabiliriz. Bu sekilde bir gosterimin hemen
    hic kimseye birsey ifade etmeyecegi sanirim oldukca acik bir sekilde
    gorulmektedir. Bu yuzden su sekilde bir yol izlenir* bu 32 bitlik adres 8
    bitlik adresler halinde 4'e ayrilip (D4 2D 40 14 seklinde)* daha
    alisildik bir sayi sistemiyle calisabilmek icin desimale cevrilirler
    (0xD4 = 212* 0x2D = 45* 0x40 = 64 ve 0x14=20). Bu gosterim son olarak
    aralara konan bir nokta ile birlestirilir ve sonuc olarak iP numarasi
    olarak tanimlanan notasyona ulasilir* yani internet uzerinde
    3*559*735*316 sayisi ile adreslenmis bilgisayar 212.45.64.20 iP nolu
    bilgisayardir. Benzer bir yaklasimi tersten izleyecek olursak A.B.C.D iP
    nosuna sahip oldugu bilinen bir bigisayarin gercek adresi* A * 224 + B *
    216 + C * 28 + D sekline hesaplanir.
    ornegimizden yola cikarsak 212.45.64.20 icin gercek adres 212 * 224 + 45
    * 216 + 64 * 28 + 20 = 3*559*735*316 'dir.
    iP numarasinin bu sekildeki gosterilimi aslinda internet trafiginin
    yonunun nasil bulundugu konusunda hicbirsey ifade etmez elbette* bir
    yigin halinde bulunan 4 milyarin uzerindeki adresin bir kisim gruplara
    ayrilmasi zorunludur. Trafigin yonunun belirlenmesi ancak paketlerin
    belli iP gruplarindan gelmesi ve belli gruplara yonelmesi ile mumkun
    olabilecektir. Bu durumda her iP paketi* kendi numarasinin bagli oldugu
    gruplar icin tanimlanmis kurallara gore hareket eder. Yapilan gruplama
    islemine ise subnetting adi verilir. Bu islem sirasinda iP adresi ait
    oldugu grubu ve bu grubun uyeleri arasinda kacinci sirada oldugunu
    belirtmek uzere iki kisma ayrilir. ilk kisma network numarasi* ikinci
    kisma ise uc
    Adresin adi verilir ve islem su sekilde gerceklesir.
    Tum internet iP blogunu 255 kisma ayirmayi istedigimizi dusunelim* bu
    gruplama sonucunda ortaya cikacak iP numaralarinin 1.x.y.z* 2.x.y.z*
    ……*255.x.y.z seklinde olacagi kolay bir akil yurutme ile
    gorulebilmektedir. Bu tanimlamada elde edilen iP numaralarinin
    olusturdugu bloklarin her birine subnet veya network adi verilmektedir
    ve 1.0.0.0 networku* 2.0.0.0 network'u vs seklinde telaffuz
    edilmektedir. Bu durumda ornegin 2 ile baslayan butun iP numaralarinin
    (2.x.y.z) 2.0.0.0 networku'nun parcasi oldugu kolayca anlasilabilir.
    Dikkati cekmesi gereken bir nokta elde edilen bloklarin hala devasa
    boyularda olduklaridir (224 = 16*777*216) ve bu bloklar kendi iclerinde
    daha fazla bolunmeye tabi tutulabilirler* ornegin 1.0.0.0 networku'nu
    1.0.0.0* 1.1.0.0* ….. 1.254.0.0* 1.255.0.0 seklinde 255 ayri networke
    ayirmak da mumkundur* ayni sekilde 1.1.0.0 networku'nu de 1.1.1.0*
    1.1.2.0*…..1.1.255.0 vs seklinde daha da kucultmek mumkundur* bu isleme
    her blokta 2 hatta 1 iP kalincaya kadar devam edilebilir. Burada onemli
    nokta bu blok buyuklerinin ihtiyaca gore belirlenmesi geregi ve her
    blogun bir ust blogun alt kumesi olmasidir. Daha detayli aciklarsak*
    1.0.0.0 networkunden bahsediyor iseniz otomatik olarak 1.1.0.0
    networkunden ve 1.10.5.0
    networkunden de bahsediyorunuz demektir.
    iP numarasini network numarasi ve uc adresi olarak ikiye boldugumuzu
    yukarida soylemistik* bunlari orneklerle aciklaylim* test amaciyla
    sectigimiz 212.45.64.20 iP numarasindan yola cikarsak* bu iP'nin hem
    212.0.0.0 hem 212.45.0.0 hem de 212.45.64.0 networklerinde yer alan bir
    iP oldugu soylenebilir. Burada kritik nokta network numarasi olarak
    hangisinin alinacagi (212* 212.45* 212.45.64) daha da onemlisi buna
    nasil karar verilecegidir. Acikca gorulen odur ki bunu bilmek yalnizca
    iP numarasi ile mumkun olmamaktadir. Bu nedenle iP numarasinin hangi
    bitlerinin network numarasinini temsil ettigini* hangilerinin ise uc
    adresini olusturdugunu tanimlayacak baska bir bilgiye ihtiyac
    duyulmaktadir. Buna "subnet mask" adi verilmektedir. cogu zaman
    kullanicilarin kafasini karistirmakla beraber aslinda anlami ve
    kullanimi son derece aciktir.
    Subnet mask'i network numarasinin bulundugu bit pozisyonlarinda 1* kalan
    pozisyonlarda 0 bulunduran bir sayi olarak tarif edebiliriz.
    ornegin 212.45.64.20 iP'sini alt bolumlemeye gitmeden 212.0.0.0 blogunun
    bir parcasi olarak gormek istiyorsak* network adresini yalnizca ilk 8
    bitin olusturdugunu soyluyoruz demektir. Bu durumda subnet maskimiz 8
    tane 1 ve 24 tane 0 'dan olusacaktir (toplam 32'yi verecek sekilde).
    Subnet mask (binary) : 11111111 00000000 000000000 0000000
    Subnet mask (desimal) : 255 0 0 0
    Subnet mask : 255.0.0.0
    Ya da 212.45.0.0 blogunun bir parcasi olmasini istiyorsak* bu kez
    network adresini ilk 16 biti ile tanimlamamiz gerekecektir* bu durumda
    subnet mask 16 tane 1 ve 16 tane 0'dan olusacaktir.
    Subnet mask (binary) : 11111111 11111111 000000000 0000000
    Subnet mask (desimal) : 255 255 0 ; 0
    Subnet mask : 255.255.0.0
    Son olarak* 212.45.64.0 blogu icin ayni hesaplamayi yaparsak* network
    adresi ilk 24 bitte bulunacaktir. Subnet mask ise 24 tane 1 ve 8 tane
    0'dan olusacaktir.
    Subnet mask (binary) : 11111111 11111111 11111111 0000000
    Subnet mask (desimal) : 255 255 255 0
    Subnet mask : 255.255.255.0
    Burada subnet mask'i belitrmek icin kullanilan farkli bir yontemden
    bahsetmek gerekir* bu da "/" ayraci ile iP numarasina ya da network
    numarasina eklenen bir sayidir (212.45.64.20/25 veya 212.45.64.0/19
    gibi). Burada verilen sayi subnet maskta ilk kac bitin 1 oldugunu
    gosterir. ornegin /8* 8 tane 1* 24 tane 0 anlatir* bu da 255.0.0.0
    netmaskinin esdegeridir* yine benzer sekilde /16* 16 tane 1* 16 tane
    sifiri tanimladigi icin 255.255.0.0'in* /24 de 255.255.255.0'in esdeger
    gosterimleridir. (internet)

    2.1 TCP/iP Katmanlari
    TCP/iP katmanlardan olusan bir protokoller kumesidir. Her katman degisik
    gorevlere sahip olup altindaki ve ustundeki katmanlar ile gerekli bilgi
    alisverisini saglamakla yukumludur. Asagidaki sekilde bu katmanlar bir
    blok sema halinde gosterilmektedir.



    TCP/iP katmanlarinin tam olarak ne oldugu* nasil calistigi konusunda bir
    fikir sahibi olabilmek icin bir ornek uzerinde inceleyelim:
    TCP/iP nin kullanildigi en onemli servislerden birisi elektronik
    postadir (e-posta). E- posta servisi icin bir uygulama protokolu
    belirlenmistir (SMTP). Bu protokol e- posta'nin bir bilgisayardan bir
    baska bilgisayara nasil iletilecegini belirler. Yani e- postayi gonderen
    ve alan kisinin adreslerinin belirlenmesi* mektup iceriginin
    hazirlanmasi vs. gibi. Ancak e-posta servisi bu mektubun bilgisayarlar
    arasinda nasil iletilecegi ile ilgilenmez* iki bilgisayar arasinda bir
    iletisimin oldugunu varsayarak mektubun yollanmasi gorevini TCP ve iP
    katmanlarina birakir. TCP katmani komutlarin karsi tarafa
    ulastirilmasindan sorumludur. Karsi tarafa ne yollandigi ve hatali
    yollanan mesajlarin tekrar yollanmasinin kayitlarini tutarak gerekli
    kontrolleri yapar. Eger gonderilecek mesaj bir kerede gonderilemeyecek
    kadar buyuk ise (ornegin uzunca bir e-posta gonderiliyorsa) TCP onu
    uygun boydaki segment'lere (TCP katmanlarinin iletisim icin
    kullandiklari birim bilgi miktari) boler ve bu segment'lerin karsi
    tarafa dogru sirada* hatasiz olarak ulasmalarini saglar. internet
    uzerindeki tek servis e-posta olmadigi icin ve segment'lerin karsi
    tarafa hatasiz ulastirilmasini saglayan iletisim yontemine tum diger
    servisler de ihtiyac duydugu icin TCP ayri bir katman olarak calismakta
    ve tum diger servisler onun uzerinde yer almaktadir. Boylece yeni bir
    takim uygulamalar da daha kolay gelistirilebilmektedir. ust seviye
    uygulama protokollerinin TCP katmanini cagirmalari gibi benzer sekilde
    TCP de iP katmanini cagirmaktadir. Ayrica bazi servisler TCP katmanina
    ihtiyac duymamakta ve bunlar direk olarak iP katmani ile
    gorusmektedirler. Boyle belirli gorevler icin belirli hazir yordamlar
    olusturulmasi ve protokol seviyeleri insa edilmesi stratejisine
    'katmanlasma' adi verilir. Yukarida verilen ornekteki e- posta servisi
    (SMTP)* TCP ve iP ayri katmanlardir ve her katman altindaki diger katman
    ile konusmakta diger bir deyisle onu cagirmakta ya da onun sundugu
    servisleri kullanmaktadir. En genel haliyle TCP/iP uygulamalari 4 ayri
    katman kullanir. Bunlar:
    - Bir uygulama protokolu* mesela e-posta
    - ust seviye uygulama protokollerinin gereksinim duydugu TCP gibi bir
    protokol katmani
    - iP katmani. Gonderilen bilginin istenilen adrese yollanmasini saglar.
    - Belirli bir fiziksel ortami saglayan protokol katmani. ornegin
    Ethernet* seri hat* X.25 vs.

    2.1.1 TCP katmani
    TCP'nin ("transmission control protocol-iletisim kontrol protokolu")
    temel islevi* ust katmandan (uygulama katmani) gelen bilginin segmentler
    haline donusturulmesi* iletisim ortaminda kaybolan bilginin tekrar
    yollanmasi ve ayri siralar halinde gelebilen bilginin dogru sirada
    siralanmasidir. iP ("internet protocol") ise tek* tek datagramlarin
    yonlendirilmesinden sorumludur. Bu acidan bakildiginda TCP katmaninin
    hemen* hemen tum isi ustlendigi gorulmekle beraber (kucuk aglar icin bu
    dogrudur) buyuk ve karmasik aglarda iP katmani en onemli gorevi
    ustlenmektedir. Bu gibi durumlarda degisik fiziksel katmanlardan gecmek*
    dogru yolu bulmak cok karmasik bir is halini almaktadir.
    Birden fazla kisinin ayni sisteme ulasmak istemesi durumunda neler
    olacak? Dogal olarak bir segment'i dogru varis noktasina ulastirmak tek
    basina yeterli degildir. TCP bu segment'in kime ait oldugunu da bilmek
    zorundadir. "Demultiplexing" bu soruna care bulan yontemdir. TCP/iP 'de
    degisik seviyelerde "demultiplexing" yapilir. Bu islem icin gerekli
    bilgi bir seri "baslik" (header) icinde bulunmaktadir. Baslik*
    datagram'a eklenen basit bir kac octet'den olusan bir bilgiden
    ibarettir. Yollanmak istenen mesaji bir mektuba benzetecek olursak
    baslik o mektubun zarfi ve zarf uzerindeki adres bilgisidir. Her katman
    kendi zarfini ve adres bilgisini yazip bir alt katmana iletmekte ve o
    alt katmanda onu daha buyuk bir zarfin icine koyup uzerine adres yazip
    diger katmana iletmektedir. Benzer islem varis noktasinda bu sefer ters
    sirada takip edilmektedir.
    Bir ornek vererek aciklamaya calisirsak: Asagidaki noktalar ile
    gosterilen satir bir noktadan diger bir noktaya gidecek olan bir dosyayi
    temsil etsin*
    ooooooooooooooo
    TCP katmani bu dosyayi tasinabilecek buyuklukteki parcalara ayirir:
    ooo ooo ooo ooo ooo
    Her segment'in basina TCP bir baslik koyar. Bu baslik bilgisinin en
    onemlileri 'port numarasi' ve 'sira numarasi' dir. Port numarasi*
    ornegin birden fazla kisinin ayni anda dosya yollamasi veya karsidaki
    bilgisayara baglanmasi durumunda TCP'nin herkese verdigi farkli bir
    numaradir. uc kisi ayni anda dosya transferine baslamissa TCP* 1000*
    1001 ve 1002 "kaynak" port numaralarini bu uc kisiye verir boylece
    herkesin paketi birbirinden ayrilmis olur. Ayni zamanda varis
    noktasindaki TCP de ayrica bir "varis" port numarasi verir. Kaynak
    noktasindaki TCP nin varis port numarasini bilmesi gereklidir ve bunu
    iletisim kuruldugu anda TCP karsi taraftan ogrenir. Bu bilgiler
    basliktaki "kaynak" ve "varis" port numaralari olarak belirlenmis olur.
    Ayrica her segment bir "sira" numarasina sahiptir. Bu numara ile karsi
    taraf dogru sayidaki segmenti eksiksiz alip almadigini anlayabilir.
    Aslinda TCP segmentleri degil octet leri numaralar. Diyelim ki her
    datagram icinde 500 octet bilgi varsa ilk datagram numarasi 0* ikinci
    datagram numarasi 500* ucuncusu 1000 seklinde verilir. Baslik icinde
    bulunan ucuncu onemli bilgi ise "kontrol toplami" (Checksum) sayisidir.
    Bu sayi segment icindeki tum octet ler toplanarak hesaplanir ve sonuc
    basligin icine konur. Karsi noktadaki TCP kontrol toplami hesabini
    tekrar yapar. Eger bilgi yolda bozulmamissa kaynak noktasindaki
    hesaplanan sayi ile varis noktasindaki hesaplanan sayi ayni cikar. Aksi
    takdirde segment yolda bozulmustur bu durumda bu datagram kaynak
    noktasindan tekrar istenir.

    2.1.2 iP katmani
    TCP katmanina gelen bilgi segmentlere ayrildiktan sonra iP katmanina
    yollanir. iP katmani* kendisine gelen TCP segmenti icinde ne oldugu ile
    ilgilenmez. Sadece kendisine verilen bu bilgiyi ilgili iP adresine
    yollamak amacindadir. iP katmaninin gorevi bu segment icin ulasilmak
    istenen noktaya gidecek bir "yol" (route) bulmaktir. Arada gecilecek
    sistemler ve gecis yollarinin bu paketi dogru yere gecirmesi icin kendi
    baslik bilgisini TCP katmanindan gelen segment'e ekler. TCP katmanindan
    gelen segmentlere iP basliginin eklenmesi ile olusturulan iP paket
    birimlerine datagram adi verilir. iP basligi eklenmis bir datagram
    asagidaki cizimde gosterilmekted

    iP Datagram

    iP basligini "i" ile gosterecek olursak iP katmanindan cikan ve TCP
    verisi tasiyan bir datagram su hale gelir:
    iT...iT...iT...iT...iT...
    Basliktaki "Yasam suresi" (Time to Live) alani iP paketinin yolculugu
    esnasinda gecilen her sistemde bir azaltilir ve sifir oldugunda bu paket
    yok edilir. Bu sayede olusmasi muhtemel sonsuz donguler ortadan
    kaldirilmis olur. iP katmaninda artik baska baslik eklenmez ve
    iletilecek bilgi fiziksel iletisim ortami uzerinden yollanmak uzere alt
    katmana (bu Ethernet* X.25* telefon hatti vs. olabilir) yollanir.

    2.1.3 Fiziksel katman
    Ethernet kendine has bir adresleme kullanir. Ethernet tasarlanirken
    dunya uzerinde herhangi bir yerde kullanilan bir Ethernet kartinin tum
    diger kartlardan ayrilmasini saglayan bir mantik izlenmistir. Ayrica*
    kullanicinin Ethernet adresinin ne oldugunu dusunmemesi icin her
    Ethernet karti fabrika cikisinda kendisine has bir adresle piyasaya
    verilmektedir. Her Ethernet kartinin kendine has numarasi olmasini
    saglayan tasarim 48 bitlik fiziksel adres yapisidir. Ethernet kart
    ureticisi firmalar merkezi bir otoriteden uretecekleri kartlar icin
    belirli buyuklukte numara bloklari alir ve uretimlerinde bu numaralari
    kullanirlar. Boylece baska bir ureticinin karti ile bir cakisma meydana
    gelmez. Ethernet teknoloji olarak yayin teknolojisini (broadcast medium)
    kullanir. Yani bir istasyondan Ethernet ortamina yollanan bir paketi o
    Ethernet agindaki tum istasyonlar gorur. Ancak dogru varis noktasinin
    kim oldugunu* o ag'a bagli makinalar Ethernet basligindan anlarlar. Her
    Ethernet paketi 14 octet'lik bir basliga sahiptir. Bu baslikta kaynak ve
    varis Ethernet adresi ve bir tip kodu vardir. Dolayisiyla ag uzerindeki
    her makina bir paketin kendine ait olup olmadigini bu basliktaki varis
    noktasi bilgisine bakarak anlar (Bu Ethernet teknolojisindeki en onemli
    guvenlik bosluklarindan birisidir). Bu noktada Ethernet adresleri ile
    internet adresleri arasinda bir baglanti olmadigini belirtmekte yarar
    var. Her makina hangi Ethernet adresinin hangi internet adresine
    karsilik geldigini tutan bir tablo tutmak durumundadir (Bu tablonun
    nasil yaratildigi ilerde aciklanacaktir). Tip kodu alani ayni ag
    uzerinde farkli protokollerin kullanilmasini saglar. Dolayisiyla ayni
    anda TCP/iP* DECnet* iPX/SPX gibi protokoller ayni ag uzerinde
    calisabilir.
    Her protokol basliktaki tip alanina kendine has numarasini koyar.
    Kontrol toplami (Checksum) alanindaki deger ile komple paket kontrol
    edilir. Alici ve vericinin hesapladigi degerler birbirine uymuyorsa
    paket yok edilir. Ancak burada kontrol toplami basligin icine degil de
    paketin sonuna konulur. Ethernet katmaninda islenip gonderilen mesaj ya
    da bilginin (Bu bilgi paketlerine frame adi verilir) son hali asagidaki
    duruma gelir:

    Ethernet Paketi
    Ethernet basligini "E" ile ve Kontrol toplamini "C" ile gosterirsek
    yolladigimiz dosya su sekli alir:
    EiT...C EiT...C EiT...C EiT...C EiT...C
    Bu paketler (frame) varis noktasinda alindiginda butun basliklar uygun
    katmanlarca atilir. Ethernet arayuzu Ethernet baslik ve kontrol
    toplamini atar. Tip koduna bakarak protokol tipini belirler ve Ethernet
    cihaz surucusu (device driver) bu datagram'i iP katmanina gecirir. iP
    katmani kendisi ile ilgili katmani atar ve protokol alanina bakar*
    protokol alaninda TCP oldugu icin segmenti TCP katmanina gecirir. TCP
    sira numarasina bakar* bu bilgiyi ve diger bilgileri iletilen dosyayi
    orijinal durumuna getirmek icin kullanir. Sonucta bir bilgisayar diger
    bir bilgisayar ile iletisimi tamamlar. (internet)

    ozet Olarak bu protokol UNiX isletim sisteminin on tanimli protokoludur.
    iki protokolden olusur. TCP(Transmission Control Protocol) ve
    iP(internet Protocol). Bunlardan TCP tasinacak paketin nasil
    tasinacagindan* buyuklugunden ve guvenliginden sorumludur. iP ise
    paketin nereye ve hangi yollardan tasinacagindan sorumludur. Bu
    protokollerin ozelliklerini soyle siralayabiliriz:
    1.Dunyada en cok kabul goren ve genellikle internet uygulamalarinda
    kullanilan bir protokoldur.
    2.Sunucu/istemci mantigina en yakin protokoldur.
    3.Paketlerin kucuk olmasi nedeniyle yerel agda pek tercih edilmeyen bir
    protokoldur.
    4.Yonlendirilebilir bir protokoldur.
    5.Yapilandirilmasi oldukca zordur.
    6.Paketlerin tasinmasinda meydana gelebilecek bozukluklari anlayip*
    bozulan kismi sunucudan tekrar isteyebilmesi* guvenli bir protokol
    olmasini saglar.
    7.Diger protokolleri tasiyabilmesi* cok amacli bir protokol olma
    ozelligi katar.(Teknik Egitim Ders notlari)

    3. Ethernet encapsulation: ARP
    internet adresi ile iletisime gecmek icin hangi Ethernet adresine
    ulasmamiz gerektigini belirlemek amaciyla kullanilan protokol ARP'dir
    ("Address Resolution Protocol"). ARP aslinda bir iP protokolu degildir
    ve dolayisiyla ARP datagramlari iP basligina sahip degildir. Varsayalim
    ki bilgisayariniz 128.6.4.194 iP adresine sahip ve siz de 128.6.4.7 ile
    iletisime gecmek istiyorsunuz. Sizin sisteminizin ilk kontrol edecegi
    nokta 128.6.4.7 ile ayni ag uzerinde olup olmadiginizdir. Ayni ag
    uzerinde yer aliyorsaniz* bu Ethernet uzerinden direk olarak
    haberlesebileceksiniz anlamina gelir. Ardindan 128.6.4.7 adresinin ARP
    tablosunda olup olmadigi ve Ethernet adresini bilip bilmedigi kontrol
    edilir. Eger tabloda bu adresler varsa Ethernet basligina eklenir ve
    paket yollanir. Fakat tabloda adres yoksa paketi yollamak icin bir yol
    yoktur. Dolayisiyla burada ARP devreye girer. Bir ARP istek paketi ag
    uzerine yollanir ve bu paket icinde "128.6.4.7" adresinin Ethernet
    adresi nedir sorgusu vardir. Ag uzerindeki tum sistemler ARP istegini
    dinlerler bu istegi cevaplandirmasi gereken istasyona bu istek
    ulastiginda cevap ag uzerine yollanir. 128.6.4.7 istegi gorur ve bir ARP
    cevabi ile "128.6.4.7 nin Ethernet adresi 8:0:20:1:56:34" bilgisini
    istek yapan istasyona yollar. Bu bilgi* alici noktada ARP tablosuna
    islenir ve daha sonra benzer sorgulama yapilmaksizin iletisim mumkun
    kilinir. Ag uzerindeki bazi istasyonlar surekli agi dinleyerek ARP
    sorgularini alip kendi tablolarini da guncelleyebilirler.

    4. TCP disindaki diger protokoller: UDP ve iCMP
    Yukarida sadece TCP katmanini kullanan bir iletisim turunu acikladik.
    TCP gordugumuz gibi mesaji segment'lere bolen ve bunlari birlestiren bir
    katmandi. Fakat bazi uygulamalarda yollanan mesajlar tek bir
    datagram'in icine girebilecek buyukluktedirler. Bu cins mesajlara en
    guzel ornek adres kontroludur (name lookup). internet uzerindeki bir
    bilgisayara ulasmak icin kullanicilar internet adresi yerine o
    bilgisayarin adini kullanirlar. Bilgisayar sistemi baglanti kurmak icin
    calismaya baslamadan once bu ismi internet adresine cevirmek
    durumundadir. internet adreslerinin isimlerle karsilik tablolari belirli
    bilgisayarlar uzerinde tutuldugu icin kullanicinin sistemi bu
    bilgisayardan bu adresi sorgulayip ogrenmek durumundadir. Bu sorgulama
    cok kisa bir islemdir ve tek bir segment icine sigar. Dolayisiyla bu is
    icin TCP katmaninin kullanilmasi gereksizdir. Cevap paketinin yolda
    kaybolmasi durumunda en kotu ihtimalle bu sorgulama tekrar yapilir. Bu
    cins kullanimlar icin TCP nin alternatifi protokoller vardir. Boyle
    amaclar icin en cok kullanilan protokol ise UDP'dir(User Datagram
    Protocol).
    UDP datagramlarin belirli siralara konmasinin gerekli olmadigi
    uygulamalarda kullanilmak uzere dizayn edilmistir. TCP'de oldugu gibi
    UDP'de de bir baslik vardir. Ag yazilimi bu UDP basligini iletilecek
    bilginin basina koyar. Ardindan UDP bu bilgiyi iP katmanina yollar. iP
    katmani kendi baslik bilgisini ve protokol numarasini yerlestirir (bu
    sefer protokol numarasi alanina UDP'ye ait deger yazilir). Fakat UDP
    TCP'nin yaptiklarinin hepsini yapmaz. Bilgi burada datagramlara bolunmez
    ve yollanan paketlerin kayidi tutulmaz. UDP'nin tek sagladigi port
    numarasidir. Boylece pek cok program UDP'yi kullanabilir. Daha az bilgi
    icerdigi icin dogal olarak UDP basligi TCP basligina gore daha kisadir.
    Baslik* kaynak ve varis port numaralari ile kontrol toplamini iceren tum
    bilgidir.
    Diger bir protokol ise iCMP'dir ("internet Control Message Protocol").
    iCMP* hata mesajlari ve TCP/iP yaziliminin bir takim kendi mesaj trafigi
    amaclari icin kullanilir. Mesela bir bilgisayara baglanmak
    istediginizde sisteminiz size "host unreachable" iCMP mesaji ile geri
    donebilir. iCMP ag hakkinda bazi bilgileri toplamak amaci ile de
    kullanilir. iCMP yapi olarak UDP'ye benzer bir protokoldur. iCMP de
    mesajlarini sadece bir datagram icine koyar. Bununla beraber UDP'ye gore
    daha basit bir yapidadir. Baslik bilgisinde port numarasi bulundurmaz.
    Butun iCMP mesajlari ag yaziliminin kendisince yorumlanir* iCMP
    mesajinin nereye gidecegi ile ilgili bir port numarasina gerek yoktur.
    iCMP 'yi kullanan en populer internet uygulamasi PiNG komutudur. Bu
    komut yardimi ile internet kullanicilari ulasmak istedikleri herhangi
    bir bilgisayarin acik olup olmadigini* hatlardaki sorunlari aninda test
    etmek imkanina sahiptirler. su ana kadar gordugumuz katmanlari ve bilgi
    akisinin nasil oldugunu asagidaki sekilde daha acik izleyebiliriz.
    (internet)

    Katmanlar arasi bilgi akisi

    5. NETBEUi Protokolu
    iBM tarafindan gelistirilmis ve Microsoft'un yerel aglar icin tercih
    ettigi bir protokoldur. Bazi ozellikleri sunlardir:
    1.20-30 bilgisayardan olusmus kucuk LAN'lar icin gelistirilmistir.
    2.Yonlendirilemeyen protokoldur.
    3.istemci/sunucu mantigina uymaz.
    4.Buyuk paketlerin tasinmasi* yerel aglarda tercih edilmesine yol acar.
    5.Yapilandirilmasi oldukca kolaydir.(Teknik egitim Ders notlari)
    Bu protokol 20-200bilgisayardan olusan kucuk LAN'lar icin gelistirilmis
    bir protokoldur. Gateway'ler (gecit) araciligiyla diger LAN
    segmentlerine ve mainframe'lere baglanir. Ancak NetBEUi protokolu
    routable (yonlendirilebilir) degildir. Bu nedenle NetBEUi kullanan iki
    bilgisayar birbirine routing'le degil* bridging'le baglanir.

    6.NWLink Protokolu
    Nowell iPX/SPX protokolunun NDiS uyumlu olanidir. ozellikle Netware ile
    olan baglantida kullanilir. NWLink sadece bir protokoldur. Netware
    server'de bulunan bir dosyaya ya da yaziciya dogrudan ulasimi saglamaz.
    NWLink yaygin olarak kullanilir. Buyuk alanlarda ve cok sayida istemciye
    kapsayabilir. (cubukcu* Her yonuyle Windows NT*s.339)



    =((•̪●))=/ GürüLtüLü Yaşadım Sessizce ÖLüyorum
    avatar
    MnyTirith
    ● Admin ●
    ● Admin ●

    <b>Doğum tarihi</b> Doğum tarihi : 20/06/90

    Geri: Windows'ta Ağ Yapılandırması

    Mesaj tarafından MnyTirith Bir Paz Nis. 11, 2010 3:17 pm

    Win98 -> Win98 Ağını
    Oluşturmak

    Merhaba arkadaşlar.Günümüzde çoğu kullanıcı işletim
    sistemi olarak Win98 kullanıyor.Konumuz Network olduğu için*Win98 de
    Networkun nasıl oluşturulacağını anlatacağım.Anlatacaklarım üzerinde
    hiçbir işletim sistemi bulunmayan bir bilgisayara Win98i yüklemek ve ağ
    oluşturmaktır.Uzun süre kullanılan işletim sistemine Ağ kurmayı tavsiye
    etmiyorum.Yüklediğiniz ve kaldırdığınız programların Windowsta hata
    oluşturmasına neden olabilir.

    Formatlanmış ve win98 yüklenmiş bilgisayarınızda bulunan ethernet
    kartını doğru takıp ve driverini doğru yüklediyseniz*masaüstünde
    Komşuları
    simgesi çıkar.Buna sağ tıklayıp özelliklerine
    girin.Kendiliğinden bazı kısımlar yüklenir.(İstemci+tcp/ıp+ağ
    istemcisi)Bu yüklü olanlara ilaveten*isteğinize göre IPX/SPX ve
    NETBEUI
    kısımları yüklenir.Bunu yani IPXi yükleyin.Neyse ana
    makinanızda modeminiz takılı olması lazım.Yani internetiniz.Amacımız
    interneti diğer bilgisayara paylaştırmak.Bunu yapmak için*Denetim
    masasından program ekle/kaldıra gelin.Buradan Windows kur a.Buradan
    İnternet araçlarını iki kere tıklayın.Karşınıza yeni bir diyalog kutusu
    çıkar.Buradan internet bağlantı paylaşımı nı seçin ve tamam
    deyin.Yükleyin.Karşınıza bir iletişim kutusu çıkar.Donanım aygıtlarınıza
    göre gerekli yerleri seçin ve devam edin...
    Bunuda yaptıktan sonra Ağ Bğlantıları özelliklerinde aynen şunlar
    karşınıza çıkması lazım.
    --------------------------------------------------------------------------------
    Microsoft Ağları İçin İstemci
    Microsoft Family Oturum Açma
    Çevirmeli Bağdaştırıcı
    İnternet Bağlantı Paylaşımı
    xxxxxx (ethernet kartınız).......
    xxxxxx (modeminiz ).......
    İnternet Bağlantı paylaşımı > Çevirmeli Bağdaştırıcı
    İnternet Bağlantı Paylaşımı > İnternet Bağlantı Paylaşımı
    İnternet Bağlantı Paylaşımı > Ethernet kartınız ................
    İnternet Bağlantı Paylaşımı> modeminiz ................
    IPX/SPX uyumlu iletişim kuralları > Çevirmeli.......
    IPX/SPX uyumlu iletişim kuralları > İnternet Bağ........
    IPX/SPX uyumlu iletişim kuralları > Ethernetiniz ..........
    IPX/SPX uyumlu iletişim kuralları > modeminiz ..........
    TCP/IP(Ana) -> ethernetiniz ..........
    TCP/IP (Paylaştırılmış) > modeminiz ........
    TCP/IP > Çevirmeli Bağ....
    TCP/IP > İnternet Bağlantı Paylaşımı
    Microsoft Ağları için Dosya ve Yazıcı Paylaşımı
    ------------------------------------------------------------------------------
    Bunları görüyorsanız buraya kadar herşey tamam demektir.Şimdi sırada IP
    adresi belirtmekte.TCP/IP (Ana) Özelliklerine gelin.IP adresi
    bölümüne 192.168.0.1 ve alt ağ maskesinede 255.255.255.0
    adresini verin.Uygulayın ve bilgisayarı yeniden başlatın.IP adresini
    sadece buraya vereceksiniz.Ağ Komşuları özelliklerinde Birincil Ağ
    Oturumu
    seçeneğinde Windows Family Oturum Açma yı seçin.Bu
    seçeneği diğer bilgisayardada seçin.
    Ana bilgisayarınızda işlemlerimiz bu kadar.Şimdi gelelim diğer
    makinemize.Burada ethernet kartınızı tanıtın.Masaüstündeki ağ
    komşularına sağ tıklayın ve özelliklerden IPXi yükleyin.Bil. yeniden
    başlatın.Tekrar ağ komşuları özelliklerine girin ve birincil ağ oturumu
    seçeneğini ana bilgisayardaki gibi yapın.

    Ağınız bu kadar.Şimdi ana bilgisayarınızdan ağ komşularına girin.Diğer
    bilgisayarı ve kendisini görüyor olması lazım.Ve diğer bilgisayarında
    internete giriyor olması lazım.

    Bazı kullanıcılar sadece ağ oluşturmak isterler.İnterneti paylaştırmak
    istemezler.Sadece bunu yapmak için*yukarıda anlatılanlarda internet
    bağlantı paylaşımı dışındaki herşeyi uygulayın.


    WinXP -> Win98 Ağını Oluşturmak

    Aşağıda anlatılan konuda Windows XP Proffesyonel ve Windows 98 second
    Edition kullanılmıştır.Bu konu bizzat denenerek buraya aktarılmıştır.
    -------------------------------------------------------------------------------------
    İlk önce ana makineyi oluşturalım.Yani WindowsXP yi kuralım.Bağlantı
    paylaşımımızı Windows XPden yapacağız.
    Makinenizin BIOS ayarlarından Firtst Boot Device ayarını Cd-ROM
    yapın.Çünkü WindowsXPyi Ms-Dostan
    E:\kur olarak kuramazsınız.Cd sürücünüzden Boot yaptırarak
    kurmalısınız.Cdyi takın ve XPyi kurmaya başlayın.Kurulumun ortasına
    kadar herşey Win98 gibidir.Kurulumun ortasına doğru sizden Dil-Tarih ve
    saat ayarı ister.Bunuda geçtikten sonra ileri zamanda Ağ ayarları
    başlıklı bir diyalog kutusu ile karşılaşacaksınız.Burada

    ===============================================
    Ağ Ayarları
    * Normal Ayarlar
    * Özel Ayarlar

    isimli iki sekme göreceksiniz.Burada Normal Ayarları seçin ve
    ileri yapın.İkinci diyalog kutusunda şunları göreceksiniz.
    Çalışma Grubu veya Bilgisayar Etki Alanı
    *Hayır * bu bilgisayar ne bir ağ*nede etki alanı olmayan bir ağ üzerinde
    ..................
    (Çalışma Grubu ismini giriniz)
    *Evet * bu bilgisayarı aşağıdaki etki alanı üyesi yap.
    ..................
    ===============================================

    Bu diyalog kutusundaki 1. seçeneği [Hayır] seçin ve ileri
    yapın.Karşınıza Yüksek hızlı bir bağlantı kuruluyor başlıklı bir
    diyalog kutusu çıkar ve bir süre sonra kapanır.
    Evet WindowsXPyi kurarken yapılan ayar bu kadar.Sıra geldi WinXP
    açıldıktan sonraki ayarlara.

    Windowsunuz açılmadan yani masaüstünü görmeden önce bir sihirbazla
    karşılaşacaksınız.Bu sihirbazda İnternet Explorer Ağ ayarlarını *
    Aktivasyon İşlemini yapacaksınız.Bu sihirbazın ortalarında sizden ağ
    için IP adresi isteyecektir.Bunlara Otomatik seçeğini seçip ileri
    yapın.

    Win XP açıldıktan sonra modeminizin doğru yüklendiğinden emin
    olun.Şimdi sıra hem ağı kurmakta hemde internet bağlantı paylaşımını
    yapmakta.Win98 deki gibi ayrı ayrı kurulum yapmıyacağız.Bir kurulumla
    hem ağı hemde internet bağlantısını kuracağız.
    Masaüstünden yada başlattan Ağ Bağlantılarıma girin.Sol menüden Ev
    veya Küçük İşyeri Ağı Kur
    u seçin.Ağ Kurulum Sihirbazı
    karşınıza gelecektir.2 kere ileri yaptıktan sonra karşınıza şöyle bir
    diyalog kutusu gelecektir.

    ===============================================
    Bağlantı Yöntemini Seçin

    Bu bilgisayarı en iyi tanımlayan öğeyi işaretleyin:
    * Bu bilgisayar doğrudan İnternete bağlanır.Ağımdaki diğer bilgisayarlar
    bu bilgisayar üzerinden İnternete bağlanır.
    * Bu bilgisayar İnternete Ağımdaki bilgisayarla yada mesken ağ geçidiyle
    bağlanır.
    * Diğer
    ===============================================

    Burada 1. seçeneği seçin.Yani ağınızın internete bağlanma kaynağı bu
    bilgisayar olacaktır.WinXP den Win98e paylaşım yaptığımız için 1.
    seçeneği seçtik.Eğer Win98den Win XPye in. paylaşımı
    yapsaydık*bağlantıyı almak için 2. seçeneği seçecektik.Bunuda geçtikten
    sonra karşınıza şöyle bir diyalog kutusu çıkacaktır.

    ===============================================
    İnternet bağlantınızı seçin.
    Bağlantılar:
    [ burada modeminizin markası yazacaktır. ]
    [ burada Ethernet kartınızın markası yazacaktır]
    ===============================================

    Buradan modeminizi seçin.Dikkat edin*ethernet kartınızı
    seçmeyin!Kablo modem kullanıcıları için extra bir ayar yoktur.Onlarda
    buradan modemlerini seçmelidir.Burayıda tamamladıktan sonra şu şekil bir
    diyalog kutusuyla karşılaşacaksınız.

    ===============================================
    Bu bilgisayara bir ad ve açıklama yazın.
    Bilgisayar Tanımı: [ ]
    (mesala: Bozkurtum Server)
    Bilgisayar Adı : [ ]
    (mesala: Bozkurtum)

    ===============================================

    Örnekte verildiği gibi isim verin.
    Bir sonraki aşamada karşımıza şöyle bir diyalog kutusu çıkacaktır.


    ===============================================
    Ağınıza bir ad verin.
    Çalışma grubu adı: [ ]
    (Mesala :Bozkurtum Network)

    ===============================================
    Bu aşamadada örnekteki gibi bir isim verin.Evet ağınız kurulmaya hazır.
    İleriye basın ve bırakın ağınız kurulsun.

    Ağınız kurulduktan sonra diğer makinelerden testinizi yapın.

    ##############################################

    Burada sadece WinXPden bağlantıyı paylaştırmayı açıkladık.XPden
    bağlantıyı alacak olan client makineler için bağlantı ayarlarını bir
    önceki threadta anlattığımız gibi yapın.Dikkat etmeniz tek nokta diğer
    makinadanda bağlantı paylaştırmaya kalkmayın.Bu konu ile ilgili ve XPden
    bağlantıyı alan client makinenin ağ ayarları aşağıda yazıyor.
    ##############################################



    WinXP den İnternet bağlantısını
    alan*ağdaki diğer Win98 client makine ağ ayarları:


    ethernet kartınızın driverini yükleyin ve masaüstünüzdeki
    Komşuları
    na sağ tıklayın Özellikler çıkacaktır.Dikkat etmeniz
    gereken WinXPde kullandığınız ağ şeklindeki Birincil Ağ Oturumu
    seçeneğiniz ile Win98 Birincil Ağ Oturumu Şeklinizin aynı
    olmasıdır.Eğer WinXPde IPX/SPX yüklü ise Win98 ede IPX/SPX
    eklemeniz lazım.Bunu şu şekilde yapacaksınız.
    Özelliklerden Ekle yapın ve karşınıza çıkan diyalog kutusundan İletişim
    Kuralları>Microsoft>IPX/SPX seçin.Windows Cdsini takın ve
    yükleyin.Bilgisayarınızı yeniden başlatın.Ağınız tamam olması gerekir.Ağ
    komşularına girin ve ana makinenizi görüp görmediğine bakın.Win98deki
    Ağ Grubu ile WinXPdeki ağ grubu adı aynı olması lazım



    =((•̪●))=/ GürüLtüLü Yaşadım Sessizce ÖLüyorum

      Forum Saati Paz Haz. 24, 2018 1:21 am